De tempel

“De Soefitempel: een merkteken op het land, een baken vanuit zee. Een ontmoetingsplaats, voor alle mensen die ongeacht hun geloof, ras of klasse verlangen naar liefde, harmonie en schoonheid.”

Het gebouw de Universel Murad Hassil (de “Soefi tempel”) is in 1970 in gebruik genomen en staat vlak naast de duinpan waar de stichter zijn bijzondere ervaring had. Het betreft een van de laatste en beste ontwerpen van de gerenommeerde architect / stedenbouwkundige prof. ir. S.J. van Embden (1904 – 2000). Hij ontwierp de tempel volgens de ideeën van Hazrat Inayat Khan. Het moest een vierkante zaal zijn met een koepel en zonder ramen maar wel met lichtvensters. Het vierkant stelt stabiliteit en kracht voor en de lichtdoorlatende koepel symboliseert het menselijk hart dat, gericht op de hemel, zich openstelt voor het goddelijk licht. De zaal is 13 bij 13 meter en biedt plaats aan circa 120 personen.

Het omliggende duinlandschap is bij het plan betrokken. Aan de westzijde, is als beschutting tegen de wind, een hoge wal gemaakt en op de helling een amfitheater gerealiseerd. De duinpan waar Inayat Khan zijn bijzondere ervaring had is nu een stiltezone waar men kan mediteren. Op het terrein staat, overigens verscholen in een duinpan, nog een tweede gebouw, het Wakilhuis waarin zich een eetzaal bevindt en de wachterswoning.